Hakkari Merkez Devlet Hastanesi'nde acil serviste hemşire olarak çalışıyorum ve açıkçası burası oldukça zorlayıcı. İş yükü inanılmaz yoğun; hasta akışı hiç bitmiyor ve personel eksikliği ciddi bir sorun. Fazla mesai kaçınılmaz, dinlenmeye vakit bulmak zor. Teşvik ücretleri düşük, bu da çalışanların moralini iyice düşürüyor. Hastane merkezi bir yerde, otobüs ve dolmuşla ulaşım kolay, bu bir avantaj. Ancak sosyal yaşam çok zayıf; boş zamanlarda yapılabilecek tek şey okey oynamak gibi görünüyor. Yaşam maliyeti orta seviyede, kiralar fena değil. Ne yazık ki çalışan memnuniyeti çok düşük; kimse burada olmaktan mutlu değil ve çoğu kişi ayrılmayı düşünüyor. Yönetim pek destekleyici değil, taleplerimiz genellikle karşılıksız kalıyor. Tekrar tercih şansım olsa burayı seçmezdim. Eğer yoğun tempo ve mutsuz bir ortam istemiyorsanız, başka bir yer düşünün derim.

Aliağa Devlet Hastanesi’nde yoğun bakım hemşiresiyim. Sanayi bölgesinde olması nedeniyle iş kazası ve yanık vakaları yoğun. Yönetimin siyasi kayırmacılık yapması ve liyakati gözetmemesi iş barışını bozuyor. Aylık 64+ saat mesaiye rağmen teşvik ücretleri orta seviyede kalıyor. Sahil şeridindeki konumu ve deniz manzarası psikolojik olarak rahatlatsa da personel lojmanı eksikliği dezavantaj. Özellikle yaz aylarında turistik bölge olması acil vakaları artırıyor. Genç meslektaşlarımın hak arayışları genellikle mobbing ile sonuçlanıyor. Mesleki açıdan öğretici olsa da adil olmayan yönetim anlayışı nedeniyle bu hastaneyi tekrar seçmezdim.

Gaziantep Şehir Hastanesi’nin yoğun bakımında çalışıyorum. 1000+ yataklı devasa bir hastanede sürekli hasta akışı ve yüksek sorumluluk duygusuyla çalışıyoruz. Aylık 40-56 saat fazla mesai fiziksel tükenmişliğe yol açıyor. Yönetimin çalışanlara yaklaşımı mesafeli, sorunlar genellikle çözümsüz kalıyor. Şehrin sosyal imkanları geniş olsa da yoğun çalışma temposu katılımı engelliyor. Ekipmanlar son teknoloji olsa da personel eksikliği hizmet kalitesini düşürüyor. Özellikle acil vakalarda multidisipliner çalışma kültürü gelişmemiş. Yüksek teşvik ücretleri tek olumlu yan ancak yaşam maliyeti bu avantajı dengeliyor. Mesleki deneyim için değerli olsa da insani şartlar nedeniyle bu hastaneyi tekrar seçmezdim.

Yalova Devlet Hastanesi’nde polikliniklerde hemşireyim. 501-1000 yataklı büyük bir hastane, ama ulaşım zor, dolmuşla Çiftlikköy’den merkeze, oradan hastaneye gidiyorum, şehirde sadece özel otobüs var. İş çok yoğun, hasta akışı durmuyor, sürekli bir koşuşturma içindeyim. Vardiyalarım karışık, 08.00-16.00, 16.00-08.00 ya da 24 saatlik, ayda 60-80 saat fazla mesai yapıyorum, bu beni epey yıpratıyor. Teşvikler orta, 3000-6000 TL, ama kiralar 20.000-25.000 TL, yaşam çok pahalı. Görev dışı işler var, bu sinir bozucu. Atmosfer kötü, çoğu kişi mutsuz, torpil dönüyor, personel az, hasta çok. Yalova kozmopolit, kazalar sık, iletişim zor. Sosyal hayat zayıf, İstanbul’a yakınlık tek avantaj. Tekrar seçme şansım olsa burayı tercih etmezdim, ücret ve koşullar tatmin etmiyor.